Gasteizko lehen kontraste-saioa egin da, euskararen erabilera aniztasun sozialetik jorratzeko
Gasteizko Udalak eta Agirre Lehendakaria Centerrek bultzatutako "Gasteizko zoru komuna" proiektuak lehen kontraste-saioa egin du, 34 sakoneko elkarrizketaz osatutako entzute-fasea amaitu ostean. Topaketak profil anitzak biltzea lortu zuen —merkatariak, guraso elkarteak eta etorkinen kolektiboak, esaterako—, kaleko errealitatetik abiatuta hiriko etorkizuneko hizkuntza-politikak eztabaidatu eta diseinatzeko helburuarekin.
Eztabaida bideratzeko eta konponbide zehatzak elkarrekin sortzeko, jardunaldia hiru lan-mahai espezifikotan egituratu zen. Migrazio-mahaian, komunitatea josteko tresna gisa diseinatutako A1 mailako ikastaro doakoak eta ikuspegi komunikatibokoak sortzea proposatu zen. Bestalde, aisialdi-mahaian, auzoetan gazteen interesen araberako talde-sareak nola sortu eztabaidatu zen, etorkinen profila baztertu gabe eta kaleko hezitzaileekin zein guraso elkarteekin aliantzak planteatuz. Azkenik, merkataritza-mahaian, aurreko kanpainek izandako inpaktu mugatua aztertu zen, eta ahaleginak dendetan hizkuntzaren erabilera normalizatuko duten elkarrizketa-komunitate ziurtatuak sortzera bideratzearen aldeko apustua egin zen.
Ezagutzaren eta benetako erabileraren arteko deskonexioa
Talde-dinamiketan, parte-hartzaileak bat etorri ziren hizkuntzaren ezagutzaren eta eguneroko erabileraren artean dagoen deskonexioarekin. Eskola- eta familia-esparrutik egiaztatu zenez, adingabe askok ikasgelan bakarrik erabiltzen dute euskara, baina gaztelaniara jotzen dute aisialdiko guneetan. Era berean, adierazi zen sektore batzuentzat hizkuntza gehiegizko ahalegin gisa hautematen dela, baldin eta gero horrek euren eguneroko errutinan erabilgarritasun praktikorik ez badu.
Bestalde, irakaskuntzako profesionalek eta etorkinen kolektiboek iritsi berri den biztanleriak euskara ikasteko duen interesa nabarmendu zuten, lurraldearekiko sustraitze eta lotura bide gisa. Hala ere, ohartarazi zuten ikastaroetarako sarbidea ez dela beti erraza eurentzat, informazio faltagatik, kostu ekonomikoagatik edo tasak aurretik ordaindu behar izateagatik; ondorioz, askotan ez dute sentitzen euren errealitatera egokitutako zerbait denik. Hori dela eta, metodologia berritzaileagoak eta eskuragarriagoak eskatu zituzten, ziurtagiri ofizialen presiotik urrun, eta euskaldun jaioek euren solaskidearengan zailtasunak sumatu bezain laster gaztelaniara jotzeko duten joera soziala kritikatu zuten.
Merkataritzan eta ikasgeletan gainditu gabeko erronkak
Alde batetik, merkataritza- eta kirol-sektoretik adierazi zen nolabaiteko "pasibotasuna" dagoela euskara egunerokoan erabiltzeko orduan. Gainera, kolektibo horiek koordinazio handiagoa eskatu zioten Udalari, eskura dauden laguntzak eta baliabideak hain sakabanatuta egon ez daitezen eta errazago aurkitu ahal izateko.
Bestetik, euskaltegietako eta euskararen arloko arduradunek gazteen ahotsa faltan bota zuten eztabaidan. Era berean, azpimarratu zuten hizkuntzaren arrakasta ez dagoela hainbeste derrigorrezkotasunaren mende, baizik eta herritarrek euskararekin konektatzea eta horri maitasuna hartzea lortzean.