Categoría Ezagutza
Alkateen Foroa Hiri eta Komunitate Lagunkoien Munduko 3. Biltzarrean
Donostiako Kursaal Jauregian izan da Alkateen Nazioarteko Foroa, "Udalaren lidergoa zahartzearen erronkaren aurrean" izenburupean. Topaketa politiko eta deliberatibo hori Hiri eta Komunitate Lagunkoien 3. Mundu Biltzarraren esparruan egin da.
Guneak nazioarteko hainbat testuingurutako tokiko liderrak bildu ditu, aldaketa demografikoak hiri-gobernantzan, kohesio sozialean eta berrikuntza publikoan duen eraginari buruz hausnartzeko.
Aldaketa demografikoari buruzko lau ikuspegi orokor
“Elkarrizketa abiatzeko lau ahots” izeneko irekiera-saioak, Gorka Espiauk (ALC) dinamizatua, iraupen luzeko bizitzaren aurrean munduko hainbat errealitate alderatzeko balio izan zuen. Ricardo Luis Núñezek, São Pauloko alkateak, aniztasunak eta gizarte-desberdintasunek markatutako metropoli handi batean zahartzea kudeatzeak duen konplexutasunari buruzko hausnarketa egin zuen. Oso testuinguru kultural eta lurraldetasun ezberdin batetik, Jeevan Khatrik, Changunarayango (Nepal) alkateak, komunitate-loturen eta eguneroko elkartasunaren balioan jarri zuen fokua. Bestalde, Mechthild Weberek, Hamburgoko legebiltzarkideak, hiri-estatu egitura batek tokiko eskala eta eskualdekoa lotzen dituzten erantzun instituzional integratuak nola errazten dituen xehetu zuen. Azkenik, Jon Insaustik, Donostiako alkateak, zahartzea hiri-ekintza osoan modu zeharkakoan ulertzeko beharra defendatu zuen, adineko pertsonak hiriari forma emateko eragile aktibo gisa ahaldunduz.
Hausnarketarako eta eraikuntza kolektiborako gunea
Hasierako eztabaidaren ostean, foroa lan-talde dinamikoetan antolatu da. Parte-hartzaileek sakon aztertu dituzte zahartzea politika publikoen diseinuan eta hirigintzan txertatzeak dakartzan erronkak, tentsioak eta aukerak.
Galdera bideratuen bitartez, lurralde bizigarriagoak, jasangarriagoak eta osasuntsuagoak eraikitzeko estrategiak eztabaidatu dira. Halaber, adinekoek gobernu-lehentasunen barruan izan behar duten rol demokratikoa eta etorkizunerako beharrezkoak diren aliantza komunitario berriak aztertu dira.
Foroan partekatutako ondorioak eta gogoetak mezu instituzional batean bilduko dira, Kongresurako eta Hiri eta Komunitate Lagunkoien Nazioarteko Sarearen garapenerako ekarpen politiko gisa balioko duena.
Topaketa amaitzeko, Anne Berit Biltzarreko presidenteak eta Thiago Hérick de Sá Osasunaren Mundu Erakundeko (OME) ordezkariak hartu dute hitza.
Ekintza kolektiboa, "auzolana" eta analisi narratiboa Carmen van Bruggenekin batera
Carmen van Bruggen Groningeneko unibertsitateko ikertzailea Holandako Frisia eskualdean (Mienskip izenekoa) auzolanaren fenomenoari buruzko doktoretza ikerketa garatzen ari da eta praktika horiek Euskal Herrian duen adierazpenarekin alderatzen ari da. Nahiz eta oso ezaguna ez izan, komunitate-premiei emandako erantzun kolektibo eta solidario horiek ohikoak dira antzinako kulturetan, eta, batez ere, landa-inguruneetan mantendu dira denboran zehar.
Baserritik Mondragon kooperatibara
Testuinguru horretan, baserri tradizionalaren eta lankidetzaren arteko harreman historikoari heldu zitzaion, eta azpimarratzekoa da baserriaren buruaskitasunak ez zuela komunitate-lankidetza baztertzen norbanakoaren gaitasuna gainditzen zuen horretarako. Eredu horren eta Arrasateko kooperatibismoaren arteko analogia planteatu zen: egitura autonomoak baina sarean konektatuak, historikoki erresilientzia sozial handiagoa eragin duen oreka.
K Tool eta Guggenheim kasua
Bilboko lehen topaketa honen ondoren, Carmen van Bruggenek Gipuzkoan jarraituko du ikertzen datozen egunetan.
Lehen Eusko Jaurlaritzaren 90. Urteurrena eta Agirre Lehendakaria: Mintegia New Yorken
Ekainaren 9an, lehenengo Eusko Jaurlaritzaren 90. urteurreneko egitarau instituzionala aurkeztu da Ajuria Enean.
Urteurrenaren ekimenak hurrengo hilabeteetan luzatuko dira, beste euskal erakundeekin eta herri eragileekin lankidetzan. Nazioarteko egitarauaren barruan, uztailaren 14an Columbia Unibertsitateak urteurrenarekin lotutako jardunaldi nagusietako bat hartuko du New Yorken, Agirre Lehendakaria bertan irakasle lanetan aritu zela aintzat hartuta. Topaketak gaur egungo erronka demokratikoei buruzko elkarrizketa sustatuko du.
Agirreren oroimena eta gaur egungo erronkak Columbia Unibertsitatean
Lehendakaritzak antolatutako jardunaldi hau Nazio Batuen Goi Mailako Foro Politikoaren (HLPF) esparruan kokatzen da. Columbia University-k hartuko du topaketa, eta bertan Eusko Jaurlaritza, Kataluniako Gobernua, Agirre Lehendakaria Center, HiTZ (Hizkuntza Teknologiaren Euskal Zentroa) eta Columbia Unibertsitateko adituak elkartuko dira.
Topaketaren helburu nagusia demokraziaren erronka handiei buruzko hausnarketa globala egitea eta erronka sozial konplexuei heltzeko tresna digital berriei buruzko eztabaida bultzatzea izango da, arreta berezia jarriz polarizazioaren ondorio negatiboetan. Horretarako, bi gobernuek arlo honetan garatutako herri-estrategiak partekatuko dituzte. Era berean, Agirre Lehendakaria Centerrek eta AC4 zentroek K Tool, tresna digitala aurkeztuko dute, ingurune digitaletako polarizazioaren kudeaketan lankidetza-bide berriak aztertzeko aukera emango duena.
EmPACT i3 Workshop-a: EMPlegarritasuna inpAKTuarekin
Otsailaren 13an, Irunen, ALCk EmPACT i3 workshopean parte hartu zuen, mugaz gaindiko unibertsitate arteko proiektu honen enplegagarritasun-ibilbidearen 2025-2026 ikasturteko bigarren tailerraren barruan.
"EMPlegarritasuna inpAKTuarekin" EmPACT i3 programaren proiektu bat da, profil desberdinetako ikasleak, irakasleak eta eragile publiko eta pribatuak biltzen dituena etorkizuneko profesionaletan ezagutzak eta gaitasunak garatzeko, Akitania Berria – Euskadi mugaz gaindiko lurraldearen trantsizio-erronketan benetako eragina izan dezaten.
POCTEFA 2021 – 2027 Programak batera finantzatutako ekimen honek unibertsitatea lurraldera hurbiltzea du helburu, eskualdeko erronka sozial, ekologiko eta ekonomikoetan oinarritutako proiektu praktiko eta kolaboratiboen bidez.
Euskampus Fundazioak zuzentzen du proiektua, Euskal Herriko Unibertsitatearekin eta Bordeleko Unibertsitatearekin batera, Euskampus-Bordeaux mugaz gaindiko campusean.
Workshopean, ikasleek, irakasleek eta mugaren bi aldeetako erakundeek osatutako taldeek aurrerapenak partekatu zituzten, ideiak trukatu zituzten eta elkarrekin lan egin zuten lurraldearen benetako erronkei buruz. Jardunaldiak ikaskuntza praktikoa, diziplina anitzeko lankidetza eta eragin ukigarria duten konponbideen garapena uztartu zituen.
Democracy Lab Bilbao: Haurren eta gazteen parte-hartze demokratikoa
2026ko otsailaren 10etik 12ra, Bilbon izan da Democracy Lab, herritarrek parte hartzeko modu berriak eta elkarlaneko gobernantza esperimentatzeko gunea, haurrak eta gazteak erdigunean jarriz.
Ekitaldia Bilbo Hiriak eta Arantzazulabek antolatu dute, euskal ekosistema zabal batekin batera.
Hiru egunez, hainbat eragile elkarrekin lan egingo dute parte-hartzaile diren hiriek aurkeztutako, erronka errealetan taldeetan antolatuta. Esperientzia handiko bideratzaileen laguntzarekin —horien artean ALC-ko Julia Martínez— eta Nets4Dem network, Arantzazulab eta beste tokiko eragile batzuen mentoreen laguntzaz, esku-hartze demokratiko zehatzak diseinatuko dituzte, administrazioetan ezartzeko prest. Gainera, ikasketa-bisitetan parte hartuko dute, Bilbo eta Euskal Herriko praktika berritzaileak ezagutuz eta esperientzien eta ikuspegien trukea sustatuz.
Democracy Lab ikasteko, esperimentatzeko eta elkarrekin sortzeko aukera bat da, demokrazia parte-hartzaileagoa eta inklusiboagoa izan dadin belaunaldi berrientzat.
Europako Gizarte Funtsaren Suediako Kontseiluak ALC bisitatu du
Urtarrilaren 20an, Europako Gizarte Funtsaren Suediako Kontseiluak (Swedish ESF Council) ALC bisitatu zuen, gizarte-berrikuntzan egindako lana gertutik ezagutzeko. Suediako Lan Ministerioaren menpe dagoen EGFak Europako funtsak kudeatzen ditu herrialdean, eta enplegua, gaitasunen garapena eta gizarteratzea bultzatzen duten proiektuak sustatzen ditu.
Bisitan, ordezkaritzak esperientziak eta jardunbide egokiak trukatu zituen tokiko, eskualdeko eta nazioko gizarte-berrikuntzari laguntzeko moduari buruz, bai eta esparru horretan nazioz gaindiko lankidetzak duen zereginari buruz ere. Honako gai hauek landu ziren:
- ALCren lana eta funtzioak.
- Eskualdeko gizarte-berrikuntzako ekosistemak nola funtzionatzen duen.
- Estrategiak eta laguntzak tokiko eta eskualdeko politiketatik.
- Proiektu eta politiketan ikuspegi sistematikoak erakusten dituzten arrakasta-kasuak.
- Zentroak gizarte-berrikuntzako laguntza nazionaleko egiturarekin duen funtzioa.
Gainera, ordezkaritza Euskadi Eskualdeko (Europako Gaietarako Bulegoa) ordezkariekin bildu da, EaSIk finantzatutako proiektuak ezagutzeko. Bisitaldiari esker, Europako lankidetza eta ideien trukea indartu dira, erronka sozialei irtenbide berritzaileak emateko.
Jasanezina jasanez: Euskal moda sustraitik
Rocío Sánchezen artikulua, K aldizkariaren 1. zenbakian argitaratua
Irudiak: Vicente Paredes
Gaur egun, modaren industria jasanezina dena jasangarri bihurtzeko erronka handiaren aurrean dago: planetan duen eragin negatiboa murriztuko duten formulak aztertzea, gero eta prozesu, teknologia eta material berritzaileagoak eta jasangarriagoak txertatuz, ingurumenarekin bat datozen eta produktuen bizi-zikloa luzatzeko gai izango diren hornidura-kateak sortzeko helburuarekin, diseinutik, ekoizpenetik eta kontsumotik, fabrikaziotik, hondakinen kudeaketatik eta bigarren mailako lehengaietatik.
Azken hamarkadetan, jantzien ekoizpenaren eta kontsu - moaren hazkunde azkarrak ingurumen-kostu handia izan du ehun-hondakinetan. Oro har, 80 mila milioi jantzi berri kontsumitzen ditugu urtero.
Modaren munduko industriak eragin handia du ingurumenean: Munduko ehungintza-ekoizpenaren %60 produktu petrokimikoetatik eratorritako zuntz sintetikoeta - tik dator, eta berotegi efektuko gas kutsagarriak askatzen dituzten erregai fosilez elikatzen da batez ere, lehengaiak erauztetik hasi eta jantziak ekoiztu, banatu, erabili eta eza - batzeraino.
Moda-kontsumitzaileek, gero eta gehiago jabetzen baitira arazo horretaz, kalitate handiko ehun-produktu iraunkorrak eskatzen dituzte, lehengai berriztagarrietatik da - tozenak, ingurumena errespetatuz diseinatuak eta ekoitziak.
Bestalde, Europako Itun Berdeak bete-betean hartzen du konpromisoa ehungintzaren sektoreko ekonomia zirkularrarekin, epe luzerako helburuak dituzten lege-propo - samenen bidez, hondakinen isurketa murrizteko eta honda - kinen birziklapena eta berrerabilera areagotzeko.
Modaren industria jasanezina jasangarri bihurtzeko erronka handiaren aurrean dago gaur egun. Biodibertsitatea gero eta gehiago galtzen ari dela eta baliabide naturalak agortzen ari direla ikusita, planetan duten eragin negatiboa murrizteko formulak aztertzen ditu, gero eta prozesu, teknologia eta material berritzaileagoak eta iraunkorragoak txertatuz, ingurumenarekin bat datozen eta produktuen bizi-zikloa luzatzeko gai diren hornidura-kateak sortzeko helburuarekin, diseinutik, ekoizpenetik eta kontsumotik, fabrikaziotik, hondakinen kudeaketatik eta bigarren mailako lehengaietatik.
Ildo horretan, elikagaien industriako azpiproduktuak optimizatzea konponbide eraginkorra da modaren industriari lotutako lehengaien biodibertsitatea zaintzeko eta zabaltzeko, eta, aldi berean, ekonomia jasangarri berri bat garatzeko.
Iraunkortasunaren gai nagusiari dagokionez, bi sektoreak tradizioz bananduta egon arren, modak eta elikadurak arazo komunen adibide asko dituzte: Giza kontsumorako elikagai guztien herena, gutxi gorabehera, alferrik galtzen da. Aldi berean, modak kontsumo aurreko hondakin ugari sortzen ditu, inoiz saltzen ez den gehiegizko inbentarioaren ondorioz (60.000 milioi m2 inguru).
Euskal moda-enpresak ez dira joera horretatik kanpo geratzen, eta aspalditik ari dira gastronomiaren mundua modako berrikuntzarekin lotzen duten proiektuak garatzen, betiere konponbideak batera bilatzeko hiru premia espezifiko kontuan hartuta. Alde batetik, behar teknologikoa: elikagaien industriatik datozen hondakinen lehengaia ezagututa, prozesu berriak definitu behar dira, lehengaia manipulatzetik biomolekulak ateratzeraino. Sortzen diren ehunek lehiakorrak izan behar dute egungo ehunekin eta prozesuekin. Beste aldetik, merkatuaren beharra: prozesu berriak ekonomikoki bideragarria izan behar du, bai elikagaien sektorearentzat, bai ehungintzako fabrikatzaileentzat, eta lehiakortasun-diferentziala ekarri behar dio modaren sektoreari. Eta azkenik, ingurumen-premia: prozesu berriak egungo prozesuek baino ingurumen-inpaktu txikiagoa izan behar du.
Elikagaien industriako hondakinak tokiko mailan balorizatzeak eta birziklatzeak hondakinen egungo kopurua murrizten lagun dezake, bioehungintza berritzaile bihurtzen baitira. Material bioadimendunak merkatunitxo berri bat dira, ezaugarri transpiragarriak, antiolorea, tenperatura kontrolatzekoak eta bakterioen aurkakoak eskaintzen baitituzte, eta, gainera, garbiketaren maiztasuna murrizten dute eta, ondorioz, planeta kutsatzen laguntzen duten mikrofiburuak askatzea eragozten dute.
Ekoizpen-ereduen aldaketa horrek, tokiko fabrikazioaren eskaerari eta eskuragarri dauden tokiko ma - terialen erabilerari jarraiki, ekoizpen-zikloak hobeto kontrolatzen laguntzen du, garraio-kostuak murrizten ditu eta enplegu-aukera berriak sortzen ditu, eta EBren Itun Berdeko helburu sozioekonomikoak nahiz Nazio Batuek 2030eko agendan ezarritako garapen jasangarriko helburuak eta xedeak betetzen laguntzen du, posible egiten baitu ingurumena lehengoratzea, biodibertsitatea sustatzea eta tokiko enpleguak sortzea, hornikuntza-katea laburtzean.
Euskadiko material plastikoen eta beste kutsatzaile batzuen aurrean elikagaien industriako hondakin baten errebalorizazioaren adibide paradigmatiko bat ardi latxaren artilea da.
Euskadin milioi bat ardi latxa inguru daude, gure lurren sinboloa. Esnea Idiazabal JDBa egiteko erabiltzen da, eta haragi ona ere ekoizten du, urte osoan bazkatzen baitu. Hala ere, bere artilea, luzea, nahikoa eta koipetsua (hortik datorkio euskarazko izena, “latxa”), ia ez du erabilgarritasun komertzialik, berarekin ehunak egitea nahiko zaila baita, eta horrek ingurumen arazo bihurtzen du abeltzaintzako ustiategientzat, hondakin gisa tratatu behar baitute. Beraz, zer egin Euskadin urtean biltzen diren bi milioi eta erdi kilo artilearekin?
Zentro teknologikoak zein enpresak lanean hasi dira arazo honi irtenbide lokala eta iraunkorra eskaintzeko.
NEIKERek, Nekazaritza Ikerketa eta Garapenerako Euskal Erakundeak, hainbat proiektu garatu ditu arazo horren inguruan, besteak beste, “Latxari”. Proiektu horrek eremu eta merkatu desberdinetara erraz molda daitekeen irazki-ehuna sortzea lortu du, latxa ardiaren artilea proportzio desberdinetan, material birziklatua eta beste zuntz natural batzuk konbinatuz.
María Clé Leal diseinatzaileak, ADR Urkome Urola Kostako landa-garapenerako elkarteak eta Latxaesnea kooperatibak ere parte hartu dute proiektuan, eta ingurumena errespetatzen duten eta kontzeptuagatik eta diseinuagatik euskal kulturarekin eta nortasunarekin estuki lotuta dauden harpeen bilduma bat osatu zen. Agerian utzi zen Euskadik apustu sendoa egin zuela material horren ba - lioa handitzeko, Ekonomia Zirkularraren eta Bioekonomiaren estrategiei jarraiki, jasangarriak eta tokikoak diren ekimenen bidez.
Bestalde, Ternua modako euskal enpresak, bere arloan berrikuntzaren erreferente denak, Artileshell garatu zuen 2009an, bere “Proiektu Berezietako” lehena, latxa ardia hotzetik, hezetasunetik eta haizetik babesten duen artile horren ezaugarri bereziei etekina ateratzeko asmoz.
Propietate horiek zituen hondakin lokal bat birziklatzeko aukera erronka handia zen Ternuarentzat. Muturbeltz elkartearekin eta Ipar Euskal Herriko artilea fabrikatzen duen Illetegia enpresarekin lankidetzan, artile horrekin naparazko ehun bat garatzea posible zela frogatu zuten, lehe - nik eskala txikian, eta, ondoren, teknologia egokia garatuz, tamaina industrialeko makineriarekin.
Emaitza oso napa arina da, propietate isolatzaile sinestezinak dituena, bakterioen aurkakoak, termorregulatzaileak, suaren aurkakoak, bustita ondo funtzionatzen duena... eta Ternuako Artileshell jantzietan aurki dezakezuna. Zero kilometro isolatzaile bat, tradizionalki alferrik galdu den baliabide batetik abiatuta egina.
Ekimen horiek mugarri dira ardi latxaren artilea metatzeko eta kudeatzeko urteko arazoa konpontzeko negozio-bide berriak irekitzeko orduan, baina arazo horri buruzko lan-ildo zabalago baten barruan kokatzen da, oraindik ere artile tonak baitaude ekonomia berdean, gizarte-kohesioan eta natura-ingurunearen babesean oinarritutako beste proiektu batzuetatik ateratzeko.
Gero eta kontzientziazio handiagoa dago herritarren eta enpresen artean klima-aldaketaren aurkako borrokan, eta, zorionez, gero eta ekimen gehiago sortzen dira filosofia horrekin bat datozenak, ekonomia zirkularra estrategiaren erdigunean duten ekoizpen- eta sormen-prozesuen aldeko apustua eginez.
Ternuaren “Proiektu Berezien” zerrenda, elikagaien industriari lotutako tokiko baliabideen aprobetxamenduari buruzkoa, gero modaren industriarako lehengai gisa errebaloriza daitekeena, hazten jarraitzen du. Adibibide bi dakargu: Nutcycle eta Redcycle. Nutcycle Ternuaren ekimena da. Ternuak, hainbat hainbat toki-erakunderekin lankidetzan, Euskadiko sagardotegietako intxaur oskolen 55.000 kilo biltzen ditu urtero. Baliabide ugaria eta hurbilekoa da, sintetikoen propietate berberak dituzten baina are gutxiago kutsatzen duten tindu organiko bihurtzeko; izan ere, ehungintzako industriarako tinduak eta akaberako produktuak ekoizteak edateko uraren kutsaduraren %20 eragiten du. Proiektu horretatik sortu zen geroago Colorcycle, non erromero, erremolatxa, palmondo amerikar, oliba eta gaztaina oskolen hondakinekin tindaketak esperimentatu eta garatzen diren. Bigarrena Redcycle da. Oso ezauna ez den ingurumen-arazo bati irtenbidea ematen dio: hondatutako arrantza-sareak bertan behera uztea, bai lehorrean, bai itsasoan, itsas hondoak kutsatuz, azken finean, arrantza-industriaren mende dauden ekosistema berberak baitira. Ternuak konpromisoa hartu du Bermeo, Getaria eta Hondarribiko ko - fradien sareak jasotzeko, eta, ondoren, Aquafil enpresarekin lankidetzan, nylonezko sare horiek hilatura bihurtzeko, birziklatutako, birziklagarritako eta planeta errespetatzen duten jantzi berriak egiteko. Redcycle proiektu berezia izateaz gain, etorkizuneko belaunaldiei ziklo ekonomiko orok zirkularra izan behar duela pentsatzeko saiakera ere bada.
Gehiegizko ekoizpenaren, hondakinen eta stock-aren problematikan arreta jarrita, ezin dugu aipatu gabe utzi Comme des Machines, 2016tik industria sortzaileetara zuzendutako fabrikazio digitalean diharduen enpresa bizkaitarra. Manufaktura pertsonalizatua, malgua, tokikoa eta iraunkorra eskaintzen dute, ekoizpen txiki, ertain eta handien hornitzaile gisa lan eginez, Nina Ricci, Burberry’s edo Nike bezalako enpresentzat, mota honetako munduko enpresa bakanetakoa. Bere mugarrien artean: mass market-era zuzendutako 3Dn inprimatutako lehen bilduma jasangarriaren arduradunak izatea, Mango enpresarentzat.
Fabrikazio digitalak XXI. mendeko premien araberako bidea ahalbidetzen du: malgutasuna, pertsonalizazioa, iraunkortasuna, arintasuna... 3D inprimaketak bi munduetako onena du. Artisau-piezen aldakortasuna, berotasuna eta berezitasun besterenezina ditu, eta industria-fabrikazioaren arintasuna eta errendimendua. Bestalde, artisautza digitalak aukera ematen du ehunak patroiaren itxurarekin fabrikatzeko, hondakinik sortu gabe, ez baitago oihalik moztu beharrik, ezta beharrezko unitateak bakarrik fabrikatu ere, eta horrek baliabideak optimizatzea dakar.
Materialei dagokienez, biopolimero biodegradagarri eta konpostagarria da gehien erabiltzen denetako bat. Ikerketak aurrera egin ahala, harizpi mota horien gama handitu egiten da: ostra- edo muskuilu-oskolez, gariz, kanabera-azukrez, kafez, patataz egindako biokonposatuak; baita zurak, zementuak, buztinak ere, guztiak hondakinez sortuak.
CDMk ehunak ikertzeko proiektu propioa du. NORA proiektua da, 3Dn inprimatutako ehunak ikertu eta garatzearen aldeko apustua, harizpi malguen erabilerari esker aurrerapauso handiak ematen jarraitzen duena. Hariak balira bezala, posible da haria erauztea eta ehun tradizionalen bilbea eta testura zintzotasunez imitatzea, baita kolore desberdinetako harizpiak erabiliz estanpatuak sortzea edo larrua bezalako materialak imitatzea ere animalia-jatorriko material horren alternatiba iraunkorrak eta beganoak sortzeko. Etorkizun itxaropentsu horren aurrean, eta etorkizunari begira, BIAAF aipatuko dugu azkenik, haren egitekoa baita etorkizuneko sortzaile, diseinatzaile eta enpresarien belaunaldiek Euskaditik etorkizun abangoardista eta berritzailea gidatzeko gai izan daitezen lortzea. 92 herrialdetako 800 diseinu-eskolarekin lotuta, kultur- eta sormen-industriekin etengabeko elkarrizketan jarraitzen du, beste sektore batzuekin lankidetzan aritzeko espazio berriak sortzeko, Euskadin diseinatzen eta ekoizten den modarekin lotuta gizartean eragin positiboa izango duten proiektuen garapena bultzatzeko.
BIAAFek Europako ikerketa-proiektuetan parte hartzen du, hala nola Fashion and Food, Synergies for Sustainability, material jasangarriak, negozio-eredu berritzaileak, joeren abangoardiako prestakuntza-ereduak eta gure gazteen garapen profesionala erraztuko duten jardunbide egokien hedapena garatzera bideratua, betiere Euskadiko nahiz nazioarteko erakunde eta zentro teknologikoekin lankidetzan
Inklusioaren aldeko Berrikuntzako Esperientzia eta Joerei buruzko Europako XIII. Foroan parte hartu dugu
Azaroaren 26an, asteazkena, ALCk Inklusioaren aldeko Berrikuntzako Esperientzia eta Joerei buruzko Europako XIII. Foroan parte hartu zuen. Foro hori Inklusioaren aldeko Berrikuntzaren Europako Sareak antolatu zuen, eta Acción Contra el Hambre-k gidatu zuen Madrilen.
Gorka Espiauk "Helburua aldaketa sistemikoan" saioan parte hartu zuen, partekatuz nola ALCk berrikuntza sozial irekian eta eraldaketa komunitarioan lan egiten duen, eta nola herritarren, erakundeen eta beste eragile batzuen arteko lankidetzak konponbide inklusiboagoak eta iraunkorragoak sor ditzakeen.
Edizio honetan, ebidentzia erabaki politikoak hartzearekin nola konektatu erakutsi zuen foroak, teoria eta esperientzia zehatzak konbinatuz. Erakunde publikoek, enpresek eta gizarte-erakundeek elkarrekin egindako lanari esker, aldaketa sistemikoak bultzatzen, komunitateak eraldatzen eta enplegua eta ekintzailetza inklusiboa sustatzen ari diren ekimenak nabarmendu ziren.
Ekitaldia YouTube eta LinkedIn bidez eman zen zuzenean, eta Europa osoan politika inklusiboagoak eta erresilienteagoak inspiratzeko funtsezko gune gisa finkatu zen.
ALCk K-Tool aurkeztu du II.Congrés de Ciència Ciutadana de Catalunya-n
ALC-k K-Tool aurkeztu zuen, bere tresna digitala, prozesu sistemiko eta elkarlanerako berrikuntza sustatzeko, II. Congrés de Ciència Ciutadana de Catalunya-n, azaroaren 18an, Bartzelonako Parc de Recerca Biomèdica (PRBB)-n ospatua.
37. Mikro-hitzaldian, “K-Tool (Tresna digitala). Ikuspuntu sistemikotik partekatutako berrikuntzara, erronka konplexuak lantzeko” izenburupean, Beth Espinalt (DOER) eta Raimon Mirada (Bestiario) erakutsi zuten nola K-Tool plataformak errealitate sozial konplexuak behatzeko, narrazioak eta eraldaketa-aukerak identifikatzeko eta ezagutza modu partekatuan kudeatzeko aukera eskaintzen duen.
K-Tool ALCren esperientzia islatzen du, gizarte-berrikuntza irekiko eta komunitate-transformazioko prozesuetan, datu kualitatiboak, ikuspegi anitzak eta ikusgarritasun aurreratuak integratuz erabakiak hartzeko eta soluzioak sortzeko prozesuan laguntzeko.
2025eko Ciència Ciutadana Kongresuak ondorio argia utzi zuen: herrialdea paradigma-aldaketa baten erdian dago. Ikerketa ez da laborategietatik bakarrik kontzeptualizatzen, baizik eta erakundeen, herritarren, eskola, enpresa eta administrazioen arteko lankidetzan. Bide hori denbora, egonkortasuna eta ikuspegi estrategikoa eskatzen duen arren, dagoeneko imajinario kolektibo berri bat sortzen ari da, non herritarrak ez duen zientzia bakarrik behatzen, baizik eta aktiboki eraikitzen duen.
ALC-k Ktool-a aurkeztu du UNDP Knowledge Summit-en Dubain
Agirre Lehendakaria Centerrek K-tool tresna aurkeztu zuen UNDP Knowledge Summit-en, azaroaren 19an eta 20an Dubain. Saioa, UNDPk antolatua, arduradun publikoak, garapeneko profesionalak, think tank-ak eta ikerlariak bildu zituen, garapeneko adimena nola erabil daitekeen politikak diseinatzeko eta erabakiak hartzeko modu eraginkorragoan aztertzeko, gero eta konplexuagoa den mundu batean.
Gorka Espiau izan zen mahai-inguruko hizlarietako bat, “Development Intelligence as the ‘Operating System’ for More Effective Policy & Decision Making” izeneko saioan. Berekin batera, mahai-inguruko beste hizlariak izan ziren: Dr. Justin Lane, CulturePulse-eko zuzendari exekutibo eta sortzaileetako bat; Mohammed Salih, UNDP Libia-ko ordezkari laguntzailea; Pedro Conceição, UNDP-ko Giza Garapenari buruzko Txosten Bulegoko zuzendaria; eta Sibel Saylan, UNDP ICPSD-ko lankidetza espezialista. Saioa Jennifer Colvillek zuzendu zuen, UNDP Regional Hub Amman-eko Berrikuntza Taldeko liderra.
Bere hitzaldian, Espiauk erakutsi zuen nola K-tool datuak, herritarren ezagutza eta narrazioak integratzen dituen, ikaskuntza etengabea eta erabakiak denbora errealean hartzea ahalbidetzeko. Tresna aplikazio adibide gisa aurkeztu zen development intelligence-eko ikuspegi berrian, aurreikuspen handiagoa duten, elkarren artean sortutako eta konektatutako sistemak sustatuz.
